Ontsnappingsfictie

2023 wordt een fantastisch leesjaar - ik voel het. Het moet wel, want we hebben een reading challenge lopen in de familie: wie op het einde van het jaar het meeste aantal pagina’s heeft gelezen, krijgt een Win For Life van de andere deelnemers.

Vorig jaar was geen groot succes wat lezen betreft. Integendeel: ik heb welgeteld 3 boeken (± 1.200 pagina’s) gelezen in januari, en daarna ben ik de leesgoesting kwijtgeraakt. De rest van het jaar heb ik af en toe nog wel eens een boek opengeslagen, om dan een paar hoofdstukken verder te geraken en de interesse weer te verliezen. Het was vooral non-fictie, en dat was waarschijnlijk het probleem.

Non-fictie geeft me meestal nog meer stof tot nadenken. Over de wereld waarin we leven en over de toekomst. Het doet me mijn zorgen niet vergeten, het draagt er toe bij. (En het vergt focus tijdens het lezen.) Fictie, daarentegen, biedt een escape route uit het dagelijkse leven. Goede fantasyverhalen en spannende mysteries blijven plakken - ze blijven rondzweven in mijn hoofd en duwen die zorgen even aan de kant.

Net omdat ik nogal een piekeraar ben, is lezen zo belangrijk. Ik heb het gemist vorig jaar, maar dat had ik pas door in december. Dit jaar wil ik elke maand minstens twee boeken lezen: een fictieboek enerzijds, en een non-fictieboek anderzijds (want mijn honger naar informatie over allerlei onderwerpen, moet ook nog steeds gestild worden).

Het jaar is amper begonnen en ik zit al aan het derde boek uit de Harry Potter-reeks. Ideaal om mee te starten, want dat leest vlot weg.

En het non-fictie boek dat op de plank ligt, is Movement, wat ook al een tijdje op mijn lijstje stond.

Nu hopen dat de goesting blijft.